De eertse controle, één jaar na de operatie.

En toen waren we plots een jaar verder. Een jaar waarin heel wat ups and downs voorkwamen.  

De up is duidelijk. De buikpijnen zijn zo goed als verdwenen. De pijnaanvallen zijn volledig verdwenen! Ik hoef niet meer bang zijn in de auto, op het werk, op wandeling dat het ineens mis kan gaan. Dat ik me niet meer kan bewegen en alleen nog op de grond kan liggen met extreme pijn.

De downs waren lastiger te accepteren. Nu de ene pijn verdween, kwam de andere net extra hard op de voorgrond. De allesoverheersende zenuwpijn in mijn rechterarm en schouder werd onuitstaanbaar. De bijhorende spierkramp in die hele regio was onhoudbaar. Eigenlijk tot ik het niet meer zag zitten. Middenin de zomer tijdens de hitte lag ik noodgedwongen met een warmwaterkruik in de zetel. 

Mijn lieve huisarts dacht mee en probeerde een oplossing te vinden.

Ik starte met epilepsie medicatie tegen de zenuwpijn. Even leek het te helpen maar het deed niet voldoende. 

Na veel zoeken en overleggen met de huisarts vonden we medicatie die echt helpt. De pijn blijft maar is slechts vaag aanwezig. Het nadeel is dat ik dagelijks een combinatie van zware medicatie neem. Maar het werkt!

In maart waren we 6 maanden verder. Ik probeerde weer te starten op mijn job. Na 4 dagen bleek het zowel fysiek als mentaal niet te lukken. 

Daarmee gepaard kwam het besef dat ik keuzes moest maken. En ik ging op zoek naar een job die 100% bij me past. 

En ondertussen kan ik met trots vertellen dat ik aan de slag ben bij het ACV (de vakbond). Een job en organisatie waar ik me volledig achter kan zetten. Uitdaging genoeg omdat ik complexe wetgeving moet leren omtrent werkloosheid en andere onderdelen van het arbeidsrecht. Maar ik geniet. Ik ga elke dag met zoveel zin werken.   

Even terug naar de reden van de nieuwe blog post. Na een jaar moest ik op controle bij Peter Barton-Smith in Londen. 

Peter was "pleased to see us". Hij bekeek de beelden die zijn collega Joel, al had gemaakt. 

De nodule in mijn darmen was niet gegroeid in het voorbije jaar! 

Misschien herinneren jullie uit de vorige post dat Mr. Westcott een stuk darm heeft verwijder. Maar ook had hij een stuk darm geschaved. Daar bleef dan een stuk endometriose zitten. Anders kreeg ik een stoma. Het was voor mij een goeie keuze aangezien het tot nu toe stabiel blijft.

Mijn nieren en urineleiders zien er top uit. 

Ik heb wel een zeer kleine nieuwe cyste op een eierstok. Op zich niks ernstigs.

Beide eierstokken zijn ondertussen ook verkleefd aan mijn baarmoeder. Maar ook dat is niet erg. 

Het middenrif zag er nog hetzelfde uit, zwaar aangetast maar niet verergerd. En door de medicatie is de uitstralingspijn naar mijn arm onder controle. 

Peter was heel tevreden en noemde het 'dramatically improved '. Wat inderdaad zo is. Naar Londen gaan om geopereerd te worden was niet de meest evidente keuze maar het blijkt wel de beste geweest te zijn. 

Ik ben weer 'goedgekeurd' voor een jaar. Peter staat er wel op me te blijven opvolgen voor de zekerheid. Dus volgend jaar gaan we weer op bezoek bij hem. 

Toen was de spanning eraf. Vooral voor Bart en zijn we onbeschaamd de toerist gaan uithangen. En gaan eten, veel eten. 

Sfeerbeelden van ons bezoekje aan Londen:

Op exact deze plek kreeg Bart vorig jaar telefoon toen Peter klaar was met opereren. 

In Covent Garden Market. 

FOOD TIPS FOR FOOD LOVERS

De lekkerste koffie ooit bij Feya aan Marble Arch. 

De beste chai massala ooit. Met Indische kruiden.

Ook de lekkerste latte ooit gehad. Met elke plantbased melk die je wil of gewone melk.

Ontbijtje bij Feya. Glutenvrij, vegan, veggie of gewoon. Alles is mogelijk. 

Wagamama, een Japans restaurant dat opgestart is in Londen. Met ondertussen vestigingen over de hele wereld. Heb je intoleranties of allergieën dan komt de manager je persoonlijk bedienen om er zeker van te zijn dat je niks verkeerd te eten krijgt. 

SOHO

Pasta Brown is uitgebaat door echte Italianen, al 50 jaar lang een familiezaak. Zij kunnen het wel, glutenvrije pasta op de kaart. Veel keuzes en echt lekker. (glutenvrij, vegan, veggie of met vlees/vis) Hiervan kan elk Belgisch restaurant iets leren. 

Tip: Vele musea zijn gratis. Je moet enkel vooraf reserveren zodat ze de drukte kunnen spreiden. Je krikgt dan een QR code via mail.

The Science Museum.  Hiervoor alleen al wilde Bart naar Londen. Deze Russische capsule is echt in de ruimte geweest. Helemaal zwart geblakerd door de hitte van de dampkring. 

Zijn ogen blonken helemaal toen hij naast de ECHTE Apollo 10 landingscapsule stond. 

Deze stonden er ook. De DA VINCI robot waarmee ik geopereerd ben. Weliswaar oudere modellen.  

En als echte Hoovian (Doctor Who-fan) was ik vereerd om oog in oog te staan met een Dalek. 

Hyde Park. Alle parken zijn groot in Londen. Overal goed begaanbaar met rolstoel dankzij de verharde, brede wandelpaden. Toch mag je ook overal op en over het gras. 

In de parken zitten veel dieren. Parkieten, vossen, allerlei soorten vogels en eenden maar vooral veel grijze eekhoorns. 

Kensington Park.

Mayfair. Een prachtige en statige wijk in Londen. Chique gebouwen en dure winkels met bekende merken. De moeite om een keer te gaan bekijken.  

SOHO Wijk waar je de leukste, echt Londense pubs kan vinden. Heel gezellig om rond te wandelen, de plek waar je veel musicals terug kan vinden. Wel drukker dan gemiddeld.  

Covent Garden en Covent Market. Met veel winkels, in de market vind je de typische marktkraampjes met plaatselijke handmade, kitsch dingetjes. Ook drukker dan gemiddeld.

En natuurlijk de Big Ben aan the Palace of Westminster en The Eye of Londen. Deze liggen aan The River Thames.  Hier bij ons op de achtergrond. Dit is meestal een zeer druk gebied, leuk om eens geweest te zijn maar voor ons niet waarvoor we Londen zouden aanraden. Voor ons was het hier echt te druk om ervan te kunnen genieten. 

De dualiteit in Londen is soms groot maar toch is het vaak erg mooi. Hier met een typische Londense pub en op de achtergrond een groot modern glazen gebouw. 

En één van mijn favoriete plekjes, Paddinton Basin. Vaak wel rustiger, zeker in de avond. Met heerlijke plekjes om te eten. De Wagamama vind je hier achterin en er is een super goeie Italiaan (ook glutenvrij, vegan, veggie en vlees of vis te verkrijgen. Voor iedereen keuze genoeg.) 

's Avonds is het er echt heel mooi door alle lichtjes. 

Van hieruit kan je naast het kanaal wandelen naar Little Venice. Een wandeling van om en bij de 20 a 30 minuten. 

Hier vind je ook het beeld van beertje Paddington terug onder de brug aan het basis.